وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِصَفًّۭا١

سوگند به فرشتگان صف‌به‌صف [که برای عبادت پروردگار ایستاده‌اند]

و سوگند به فرشتگانی که ابرها را می‌رانند

و سوگند به فرشتگانی که قرآن تلاوت می‌کنند

[که] بی‌تردید، معبود شما یکتاست.

[همان] پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست و پروردگار [خورشید در غروب‌گاه‌ها و] طلوع‌گاه‌ها.

به راستی که ما آسمان دنیا را با زیورِ ستارگان آراستیم

و [آن را] از [دسترس] هر شیطان سرکشی حفظ کردیم.

[آن شیاطین، هرگز] نمی‌توانند [سخنان فرشتگان] عالم بالا را بشنوند و از هر سو [با شهاب‌های آتشین] تیرباران می‌شوند.

[از ورود آنان، به عالم فرشتگان جلوگیری می‌شود و همواره به] عقب رانده می‌شوند و عذابی جاودان [در پیش] دارند؛

مگر کسی [از شیاطین] که ناگهان چیزی [از گفتگوی فرشتگان را] برباید که [در این صورت،] شهابی درخشان او را دنبال می‌کند.

پس از آنان [= کافران] بپرس که آیا آفرینش [پیکرهای] آنان سخت‌تر است یا آنچه که ما [از زمین و آسمان‌ها و جهان بیکران] آفریده‌ایم؛ [در حالی که] ما آنها از گِلى [بی‌ارزش و] چسبنده پدید آوردیم.

تو [از انکار آنان] در شگفتی و آنها [نیز سخنانت را دربارۀ قیامت] مسخره می‌کنند.

و چون پند داده ‌شوند، نمی‌پذیرند.

و چون نشانه‌ای [در مورد راستگویی پیامبر] می‌بینند، [آن را] به تمسخر می‌گیرند

و می‌گویند: «این [قرآن، چیزی] نیست، مگر جادویی آشکار.

آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟

آیا پدران ما [نیز برانگیخته می‌شوند]؟»

بگو: «آری؛ شما در حالی که خوار هستید [زنده می‌شوید]».

[وقوع قیامت،] تنها با یک بانگ [سهمناک] است و ناگهان [همه از قبرها بیرون می‌آیند و در انتظار دستور پروردگار، وحشت قیامت را] نظاره می‌کنند.

و می‌گویند: «وای بر ما! این [همان] روز جزاست».

[گفته می‌شود: «آری،] این همان روز داوری است که آن را انکار می‌کردید».

[به فرشتگان گفته می‌شود:] «گرد آورید کسانی را که [با شرک به خویش] ستم کرده‌اند با [همفکران و] همانندهایشان و آنچه عبادت می‌کردند

به جاى الله؛ و آنان را به راه دوزخ هدایت کنید.

و آنان را نگه دارید که قطعاً [پیش از رفتن به دوزخ] بازخواست خواهند شد».