مَالَكُمْلَاتَنَاصَرُونَ٢٥

[از دوزخیان می‌پرسند:] «چرا [مانند دنیا] از یكدیگر حمایت نمى‌كنید؟»

بلکه امروز [همگی] تسلیم [امرِ پروردگار] هستند.

و سرزنش‌کنان به یکدیگر رو می‌کنند

[و به رهبران و بزرگان خود] می‌گویند: «شما [برای به کفر کشاندنِ ما، با ادعای دین راستین و] از موضع حق به سراغمان می‌آمدید».

[رهبرانشان] می‌گویند: «[ما مقصر نیستیم؛] بلکه شما خود ایمان نداشتید؛

و ما هیچ تسلطى بر شما نداشتیم؛ بلکه شما خود گروهى سرکش بودید.

[اکنون] فرمان مجازاتِ پروردگارمان بر ما محقق شده و به راستی، ما [همگی عذاب دوزخ را] خواهیم چشید.

شما را گمراه نمودیم [چرا که] در حقیقت، خود نیز گمراه بودیم».

یقیناً آن روز [همۀ آنان] در عذاب شریکند.

بی‌تردید، ما با گناهکاران اینچنین [رفتار] می‌کنیم.

آنان بودند كه وقتی به آنان گفته مى‌شد: «معبودی [به‌حق] جز الله نیست» سرکشی [و تکبر] می‌کردند.

و می‌گفتند: «آیا ما معبودانمان را به خاطر [سخن] شاعری دیوانه رها کنیم؟»

[چنین نیست] بلکه او حق [= توحید] را آورده و پیامبران [پیشین] را تصدیق کرده است.

شما [کافران] قطعاً عذاب دردناک [دوزخ] را می‌چشید.

و جز [در برابر] آنچه می‌کردید مجازات نمی‌شوید.

[همه عذاب می‌بینند؛] مگر بندگان مخلص الله.

آنان [در پیشگاهِ پروردگار،] روزیِ مشخصی دارند:

[انواع] میوه‌ها [را در اختیار خواهند داشت] و گرامی داشته می‌شوند.

در باغ‌های پرنعمت [بهشت]؛

در حالی که مقابل یکدیگر بر تخت‌ها [تکیه زده‌اند]؛

جامی از شراب ناب [و زلال] پیرامونشان می‌گردانند؛

[شرابی روشن و] سپید که برای نوشندگانش لذت‌بخش است؛

[شرابی كه خماری و] سردردى در نوشیدنش نیست و از آن مست نمی‌گردند.

و نزدشان زنانی زیباچشم است که تنها [به شوهران خود] نظر دارند [و تنها به آنها عشق می‌ورزند].

[زنانی که] گویی پردۀ سفید داخلی تخم [پرندگان] هستند که [از دسترس همگان] پنهان مانده‌اند.

[بهشتیان دربارۀ رخدادهای دنیا صحبت می‌کنند و] برخی از آنان پرسش‌کنان رو به برخی دیگر می‌کنند.

یکی از آنان می‌گوید: «من [در دنیا] همنشینی داشتم.