فَلَمَّآأَسْلَمَاوَتَلَّهُۥلِلْجَبِينِ١٠٣

هنگامی که هر دو تسلیم [فرمان پروردگار] شدند و [ابراهیم] او را به پیشانی [بر خاک] نهاد.

به او ندا دادیم که: «ای ابراهیم،

یقیناً که خوابت را تحقق بخشیدی». ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

بی‌تردید، این [خواب،] آزمایشی آشکار بود [و ابراهیم از آن سربلند بیرون آمد].

و [جان] او را در ازای قربانی بزرگی بازخریدیم

و در میان آیندگان، [نام نیک] برایش بر جای نهادیم.

سلام بر ابراهیم.

ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

بی‌تردید، او از بندگان مؤمن ما بود.

و او را به [تولد] اسحاق که پیامبری از شایستگان بود بشارت دادیم.

[ما] به او و اسحاق برکت دادیم؛ و [برخى] از افرادِ دودمانشان نیكوكار بودند و [برخى دیگر] آشكارا نسبت به خویشتن ستمکار بودند.

و به راستی، بر موسی و هارون منت نهادیم

و آن دو را همراه قومشان از اندوه بزرگ [= ستم فرعون و خطر غرق شدن در نیل] نجات دادیم

و یاری‌شان کردیم تا پیروز شدند

و به آن دو، کتاب روشنگر [= تورات] دادیم

و آن دو را به راه راست هدایت کردیم

و در میان آیندگان [نام نیک] برایشان بر جای نهادیم.

سلام بر موسی و هارون.

ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می‌دهیم.

بی‌تردید، آن دو از بندگان مؤمن ما بودند.

و قطعاً الیاس [نیز] یکی از پیامبران [ما] بود.

[یاد کن از] هنگامی که او به قومش گفت: «آیا [از الله] پروا نمی‌کنید؟

آیا [نماد یا همان بتِ] «بَعل» را [به عبادت] می‌خوانید و بهترین آفریننده را رها می‌کنید؟

الله [را ترک می‌کنید] که پروردگار شما و پروردگار پدرانتان است».