كَذَٰلِكَمَآأَتَىٱلَّذِينَمِنقَبْلِهِممِّنرَّسُولٍإِلَّاقَالُوا۟سَاحِرٌأَوْمَجْنُونٌ٥٢

هر پیامبری که بر پیشینیانشان مبعوث شد، همین گونه گفتند: «[او یا] جادوگر است یا دیوانه».

آیا یكدیگر را به این [کفر و تکذیب] سفارش كرده بودند؟ نه، بلكه مردمی سرکش بودند.

پس [ای پیامبر،] از آنان روی بگردان که تو [به خاطر کفر آنان] هرگز سزاوار سرزنش نیستی.

و [پیوسته به آنان] تذكر بده كه قطعاً تذكر براى مؤمنان سودبخش است.

و جن و انس را فقط برای این آفریده‌ام که مرا عبادت كنند [و از بندگىِ دیگران سر باز زنند].

نه از آنان روزى مى‌خواهم، نه اینكه مرا خوراک دهند؛

[زیرا] الله است که روزی‌رسانِ نیرومند و برقرار است.

ستمکاران [مشرک نیز] همچون یاران [گذشتۀ] خویش، سهمى از عذاب دارند؛ پس به شتاب [آن را] از من نخواهند.

واى بر کافران از [عذاب] روزی که به آن وعده داده می‌شوند!

سوگند به کوه طور

و سوگند به کتاب نوشته‌شده

در صحیفه‌ای گشوده

و سوگند به «بیت المَعمور» [که فرشتگان در آن، به عبادت پروردگار مشغولند]

و سوگند به [آسمان بلند، همان] سقف برافراشته [بر زمین]

و سوگند به دریای آکنده [از آب]

که بی‌تردید، عذاب پروردگارت به وقوع خواهد پیوست؛

و هیچ بازدارنده‌اى ندارد.

روزى كه آسمان به سختى در جنبش و اضطراب افتد

و کوه‌ها با حركتى شدید روان شوند.

در آن روز، واى به حال تكذیب‌كنندگان!

همان کسانی كه در بیهوده‌گویى، سرگرم بازى‌اند.

روزى كه با خشونت به سوى آتش دوزخ رانده مى‌شوند.

[به آنان گفته می‌شود:] «این [همان] آتشی است که آن را دروغ می‌پنداشتید.