وَٱلنَّجْمِإِذَاهَوَىٰ١

سوگند به ستاره، آنگاه كه افول كند

که یار شما [= محمد صلی الله علیه وسلم] هرگز گمراه نشده و به راه تباهى نیفتاده است؛

و از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید.

[آنچه می‌گوید] نیست جز وحی [الهی] که به [او] وحی می‌شود.

[جبرئیل که فرشته‌اى است] پُرتوان، به او آموزش داده است.

[همان فرشتۀ] خوش‌منظری كه [با چهرۀ حقیقی‌اش در برابر پیامبر] ایستاد.

در حالی که او در افق بالا [در آسمان] قرار داشت.

سپس [جبرئیل] نزدیک شد؛ و نزدیک‌تر؛

تا آنکه [فاصلۀ او با پیامبر] به اندازۀ طول دو کمان یا کمتر بود.

آنگاه [آن فرشتۀ بزرگوار] آنچه را که باید به بندۀ الله وحی می‌کرد، وحی نمود.

آنچه را که [پیامبر] دید، قلبش دروغ نپنداشت.

آیا با او دربارۀ آنچه می‌بیند مجادله می‌کنید؟

در حقیقت، پیامبر یک بار دیگر نیز آن فرشته را [به صورت كامل] مشاهده كرده بود.

در كنارِ [درخت بزرگ] «سِدرةُ المُنتَهی» [در آسمان هفتم]

که آرامشگاه بهشت، همان‌جاست.

آنگاه كه هاله‌اى آن درخت را پوشانده بود.

چشم [پیامبر، به چپ و راست] منحرف نشد و [از حد] تجاوز نكرد.

به راستی که او برخی از بزرگ‌ترین نشانه‌هاى پروردگارش را [در آنجا] مشاهده كرد.

[ای مشرکان،] آیا «لات» و «عُزّی» را دیده‌اید؟

و «مَنات» آن سومین [نمادِ بی‌ارزش] را؟ [آیا هیچ سود و زیانی به شما می‌رسانند؟]

آیا [ادعا می‌کنید كه] فرزند پسر برای شماست و دختر برای الله؟

در این صورت، تقسیمی ناعادلانه است.

این[نماد]ها فقط اسم‌هایی [بى‌معنا] هستند كه خود و پدرانتان با آنها [معبودهاى دروغین خود را] نام نهاده‌اید و الله هیچ دلیلی [بر حقانیت این کار] نازل نکرده است. [مشرکان، در اعتقاداتشان] فقط پیرو گمان و خواسته‌های دلِ خویشند؛ حال آنكه [موجبات] هدایت، از جانب پروردگارشان بر آنان رسیده است.

آیا انسان هر چه [از شفاعت این معبودان باطل] آرزو کند برایش میسر است؟

دنیا و آخرت از آنِ الله است [و به هر کس، هر چه را صلاح بداند می‌بخشد].

چه بسیار فرشتگانی در آسمان‌ها هستند كه شفاعتشان به هیچ وجه سودمند نخواهد بود؛ مگر پس از آنكه الله، براى هر کس که بخواهد و راضی باشد، اجازه دهد.