Melihat halaman 535
Memuatkan halaman...
Al-Waqi'ah
.56
The Inevitable
الواقعة
يَطُوفُعَلَيْهِمْوِلْدَٰنٌۭمُّخَلَّدُونَ١٧
نوجوانانى جاودان [با طراوت،] همواره گردِ آنان [به خدمت] مىگردند.
بِأَكْوَابٍۢوَأَبَارِيقَوَكَأْسٍۢمِّنمَّعِينٍۢ١٨
با جامها و کوزهها و پیالههایی از شراب جارى؛
لَّايُصَدَّعُونَعَنْهَاوَلَايُنزِفُونَ١٩
[شرابی] كه از نوشیدنش سردرد نمیگیرند و دستخوشِ مستى نمیشوند.
وَفَـٰكِهَةٍۢمِّمَّايَتَخَيَّرُونَ٢٠
و از هر میوهاى كه بخواهند [در اختیار دارند]؛
وَلَحْمِطَيْرٍۢمِّمَّايَشْتَهُونَ٢١
و از هر گوشتِ پرندهاى که میل داشته باشند؛
وَحُورٌعِينٌۭ٢٢
و [همسرانی از] حور العین؛
كَأَمْثَـٰلِٱللُّؤْلُؤِٱلْمَكْنُونِ٢٣
همچون مروارید پنهان در صدف؛
جَزَآءًۢبِمَاكَانُوا۟يَعْمَلُونَ٢٤
[اینها همه،] پاداش اعمالشان است.
لَايَسْمَعُونَفِيهَالَغْوًۭاوَلَاتَأْثِيمًا٢٥
در آنجا [سخن] یاوه و گناهآلودی نخواهند شنید؛
إِلَّاقِيلًۭاسَلَـٰمًۭاسَلَـٰمًۭا٢٦
مگر سلام و درود [فرشتگان و بهشتیان].
وَأَصْحَـٰبُٱلْيَمِينِمَآأَصْحَـٰبُٱلْيَمِينِ٢٧
و [اما] سعادتمندان؛ چه سعادتمندانی!
فِىسِدْرٍۢمَّخْضُودٍۢ٢٨
در کنار درختان بیخارِ سدر [هستند]؛
وَطَلْحٍۢمَّنضُودٍۢ٢٩
و درختان موز با خوشههاى برهمنشسته
وَظِلٍّۢمَّمْدُودٍۢ٣٠
با سایهاى گسترده
وَمَآءٍۢمَّسْكُوبٍۢ٣١
و آبِ همواره روان؛
وَفَـٰكِهَةٍۢكَثِيرَةٍۢ٣٢
و میوههاى فراوان
لَّامَقْطُوعَةٍۢوَلَامَمْنُوعَةٍۢ٣٣
كه نه تمام میشود و نه ممنوع میگردد،
وَفُرُشٍۢمَّرْفُوعَةٍ٣٤
و بسترهای برافراشته [و ارزشمند]
إِنَّآأَنشَأْنَـٰهُنَّإِنشَآءًۭ٣٥
و همسرانى که با آفرینشى ویژه پدید آوردیم [که زیبایی و جوانیِ جاودان دارند]؛
فَجَعَلْنَـٰهُنَّأَبْكَارًا٣٦
همواره دوشیزهاند
عُرُبًاأَتْرَابًۭا٣٧
و شوهردوستانی همسنوسال هستند.
لِّأَصْحَـٰبِٱلْيَمِينِ٣٨
[همۀ این نعمتها،] براى سعادتمندان است
ثُلَّةٌۭمِّنَٱلْأَوَّلِينَ٣٩
كه برخی از آنان از پیشینیان
وَثُلَّةٌۭمِّنَٱلْـَٔاخِرِينَ٤٠
و برخی دیگر از متأخران هستند.
وَأَصْحَـٰبُٱلشِّمَالِمَآأَصْحَـٰبُٱلشِّمَالِ٤١
و [اما] تیرهبختان؛ چه تیرهبختانی!
فِىسَمُومٍۢوَحَمِيمٍۢ٤٢
در میان باد سوزان و آب جوشان قرار دارند
وَظِلٍّۢمِّنيَحْمُومٍۢ٤٣
و سایههایى از دود سیاه
لَّابَارِدٍۢوَلَاكَرِيمٍ٤٤
كه نه خنک است و نه خوش.
إِنَّهُمْكَانُوا۟قَبْلَذَٰلِكَمُتْرَفِينَ٤٥
آنان در دنیا ثروتمند و سرکش بودند
وَكَانُوا۟يُصِرُّونَعَلَىٱلْحِنثِٱلْعَظِيمِ٤٦
و بر گناه بزرگِ [شرک] اصرار میورزیدند؛
وَكَانُوا۟يَقُولُونَأَئِذَامِتْنَاوَكُنَّاتُرَابًۭاوَعِظَـٰمًاأَءِنَّالَمَبْعُوثُونَ٤٧
و میگفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟
أَوَءَابَآؤُنَاٱلْأَوَّلُونَ٤٨
آیا نیاکان ما [نیز برانگیخته میشوند]؟»
قُلْإِنَّٱلْأَوَّلِينَوَٱلْـَٔاخِرِينَ٤٩
[ای پیامبر، به کافران] بگو: «بیتردید، گذشتگان و آیندگان،
لَمَجْمُوعُونَإِلَىٰمِيقَـٰتِيَوْمٍۢمَّعْلُومٍۢ٥٠
همه در وعدهگاهِ قیامت جمع خواهند شد».
Akhir Surah
Tetapan
Theme
The system theme automatically adapts to your light/dark mode settings
Quran Font
4
Gaya Uthmani lalai Quran.com
Pratonton
بِسْمِ ٱللَّهِ
Qari
Paparan
Main balik
100%