يَـٰٓأَيُّهَاٱلْمُزَّمِّلُ١

ای جامه‌به‌خودپیچیده،

شب را ـ جز اندکی‌ـ به پا خیز [و عبادت کن].

نیمه‌ای از آن را، یا اندکی از آن کم کن.

یا اندکی بر [نصف] آن بیفزای، و قرآن را با ترتیل [و تأمل] بخوان.

یقیناً ما به زودی سخنی سنگین بر تو نازل خواهیم کرد.

بی‌گمان، شب‌زنده‌داری [بر نفس] دشوار است، و برای گفتار [و نیایش،] مناسب‌تر و استوارتر است.

و یقیناً تو در روز، مشغلۀ بسیار داری.

و نام پروردگارت را یاد کن و [با خالص نمودن عبادت] تنها به او دل ببند.

[همان] پروردگار مشرق و مغرب که معبودی [به‌حق] جز او نیست؛ پس او را کارساز [و نگهبان خود] برگُزین.

و بر آنچه [مشرکان] می‌گویند، شکیبا باش، و به شیوۀ نیکو [و شایسته] از آنان دوری کن،

و مرا با این تکذیب‌کنندگان مرفّه واگذار و کمی به آنان مهلت ده.

بی‌گمان، نزد ما قید [و بندهایی] سنگین و [آتش] دوزخ است،

و غذایی [ناگوار و] گلوگیر و عذابی دردناک.

روزی ‌که زمین و کوه‌ها به لرزه درآید و کوه‌ها [متلاشی ‌شوند و] همچون تودۀ شنِ نرم [و روان] ‌گردند.

یقیناً ما پیامبری به سوی شما فرستادیم که بر شما شاهد [و گواه] است؛ همان‌گونه که به سوی فرعون پیامبری فرستادیم.

آنگاه فرعون از آن پیامبر نافرمانی [و با او مخالفت] کرد، و ما او را به شدّت مجازات کردیم.

پس اگر کافر شوید، چگونه خود را [از عذاب] در امان می‌دارید [در] روزی‌ که [از هول و سختی] کودکان را پیر می‌گرداند؟

[در آن روز،] آسمان شکافته می‌شود [و] وعدۀ او قطعاً به وقوع می‌پیوندد.

بی‌گمان، این [آیات،] پند [و هشداری] است تا هر کس بخواهد، به سوى پروردگار خود راهى در پیش گیرد.