وَٱلسَّمَآءِوَٱلطَّارِقِ١

سوگند به آسمان و سوگند به ستارۀ شبگرد.

و تو چه می‌دانی که ستارۀ شبگرد چیست؟

[همان] ستارۀ فروزان است.

هیچ کس نیست، مگر اینکه نگهبانی [از فرشتگان] بر او[گماشته شده] است.

انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است:

از یک آب جهنده آفریده شده

که از میان [استخوانِ] پشت [مرد] و سینۀ [زن] بیرون می‌آید.

بی‌گمان، الله بر بازگرداندن او [پس از مرگ] تواناست.

روزی ‌که [تمام] رازها فاش شود،

[در آن روز،] انسان هیچ توان و یاوری ندارد.

سوگند به آسمان پرباران

و سوگند به زمینِ پرشکاف [که گیاهان از آن سر برمی‌آورند].

[که] بی‌گمان، این قرآن، سخن جداکنندۀ حق از باطل است

و [سخنِ] هزل و بیهوده نیست.

آنان [= کافران] پیوسته حیله و نیرنگ می‌کنند

و من [نیز] حیله [و تدبیر] می‌کنم؛

پس به کافران مهلت بده [و] اندکی رهایشان کن [تا غرق گناه باشند].

نام پروردگار بلند مرتبه‌ات را به پاکی یاد کن.

[همان ذاتی] که [انسان را] آفرید و هماهنگ و متعادل ساخت.

و [همان] ذاتی‌ که اندازه‌گیری کرد و [به شایستگی آفرید] و سپس هدایت نمود.

و [آن] ذاتی‌ که چراگاه را [برای تغذیۀ جانداران] رویانید.

سپس آن را خشک و سیاه گردانید.

ما به زودی [قرآن را] بر تو می‌خوانیم؛ پس تو هرگز [آن را] فراموش نخواهی کرد؛

مگر آنچه را که الله بخواهد؛ همانا او آشکار و نهان را می‌داند.

و آسان‌ترین [راه‌] را برایت فراهم مى‌گردانیم.

اگر پند مفید باشد، [مردم را با آیات قرآن] پند ده.

به زودی کسی‌ که [از الله] می‌ترسد، پند می‌پذیرد.

و بدبخت‌ترین [مردم،] از آن دوری می‌گزیند؛

[همان] کسی‌ که در آتش بزرگ [جهنم] درخواهد آمد،

و در آن [آتش] نه می‌میرد و نه زنده می‌مانَد.

یقیناً کسی ‌که خود را [از کفرو گناه] پاک کند، رستگار خواهد شد؛

و [نیز کسی که] نام پروردگارش را یاد کند و نماز بگزارد.