وَٱلشَّمْسِوَضُحَىٰهَا١

سوگند به خورشید و روشنیِ آن [به هنگام بامداد]،

و سوگند به ماه، هنگامی که بعد از آن [= خورشید] در‌آید،

و سوگند به روز، هنگامی‌ که آن [= خورشید] را روشن [و جلوه‌گر] کند،

و سوگند به شب، هنگامی که آن را بپوشانَد،

و سوگند به آسمان و به ذاتی که آن را بنا کرد،

و سوگند به زمین و به ذاتی که آن را گسترانید،

و سوگند به جانِ [انسان] و ذاتی که آن را [آفرید و] نیکو گردانید،

سپس نافرمانی و پرهیزگاری‌اش را [به او] الهام کرد.

بی‌تردید، هر کس نفس خود را [از گناهان] پاک کند، رستگار می‌شود.

و هر کس آن را [با گناه] آلوده سازد، یقیناً زیانکار می‌شود.

[قوم] ثمود از روی سرکشی، [پیامبر‌شان را] تکذیب کردند،

آنگاه که بدکار‌ترین آنان [برای اقدام به جنایت] برخاست.

پیامبر الله [= صالح] به آنان گفت: «ماده‌شترِ الله و [نوبت‌] آب‌خوردنش را [حرمت نهید]».

[ولی آنان] او را تکذیب کردند و آن [ماده‌شتر] را کشتند؛ پس پروردگار آنان به سبب گناهانشان بر سر‌شان عذاب آورد و همگی آنان را با خاک یکسان کرد.

و [الله] از سرانجام آن [کار،] بیم ندارد.

سوگند به شب، هنگامی ‌که [همه چیز را] بپوشانَد،

و سوگند به روز، هنگامی‌ که آشکار شود،

و سوگند به ذاتی که نر و ماده را آفرید،

که یقیناً سعی [و تلاش] شما مختلف [و نیک و بد] است.

و اما کسی‌ که [در راه الله] ببخشد و پرهیزگاری نماید

و [وعدۀ الله و سخنان] نیک را تصدیق کند،

به زودی انجام [کار خیر و] آسانی [= اعمال نیکو و انفاق در راه الله] را برایش آسان می‌کنیم.

و اما کسی‌که بخل ورزد و بی‌نیازی بجوید،

و [وعدۀ الله و سخنانِ] نیک را تکذیب کند،

به زودی انجام دشواری [= اعمال شر و پلید] را برایش آسان می‌سازیم [و انجام کار خیر را بر او سخت می‌گردانیم]؛

و در هنگام [مرگ و] ورود به دوزخ، دارایی او سودی به حالش نخواهد داشت.

مسلماً هدایت [بندگان] بر [عهدۀ] ماست.

و محققاً آخرت و دنیا [نیز] از آنِ ماست.

من شما را از آتشی شعله‌ور بیم دادم