وَحُصِّلَمَافِىٱلصُّدُورِ١٠

و آنچه در سینه‌هاست [همه] آشکار می‌گردد.

یقیناً در آن روز، پروردگارشان کاملاً به [وضع و حال] آنان آگاه است.

[آن] فروکوبنده.

[آن] فروکوبنده چیست؟

و تو چه ‌دانی که [آن] فروکوبنده چیست؟

روزی‌ که مردم مانند پروانه‌های پراکنده [حیران و سرگردان] خواهند بود.

و کوه‌ها مانند پشم رنگینِ حلاجی‌شده خواهند شد.

و اما هر کس که [در آن روز،] کفّۀ میزانش سنگین باشد،

[در بهشت،] در زندگی رضایت‌بخشی خواهد بود.

و اما هر کس که کفّۀ میزانش سبک باشد،

[مسکن و] پناهگاهش «هاویه» است.

و تو چه دانی که آن [هاویه] چیست؟

آتشی است سوزان [و شعله‌ور].

زیاده‌خواهی، شما را به خود مشغول [و از یادِ پروردگار غافل] ساخت

تا [پایانِ] كارتان به گورستان رسید.

هرگز چنین نیست [که شما می‌پندارید]؛ به زودی خواهید دانست.

باز [هم] چنین نیست؛ به زودی خواهید دانست.

چنین نیست [که شما گمان می‌کنید]؛ اگر به دانشِ یقینی [و تردیدناپذیر، حقیقتِ قیامت را] می‌دانستید، [از زیاده‌خواهی و افتخار به اموال و فرزندانتان دست برمی‌داشتید].

سوگند که دوزخ را خواهید دید.

باز هم سوگند که آن را با چشم یقین خواهید دید؛

آنگاه قطعاً در آن روز، از [تمام] نعمت‌ها بازخواست خواهید شد.