قُلْيَـٰٓأَيُّهَاٱلْكَـٰفِرُونَ١

[ای پیامبر،] بگو: «ای کافران،

آنچه را که شما عبادت می‌کنید، من عبادت نمی‌کنم،

و [نیز] آنچه را که من عبادت می‌کنم شما عبادت نمی‌کنید.

و نه من عبادت‌کننده آنچه شما عبادت کرده‌اید خواهم بود؛

و نه شما عبادت‌کننده آنچه من عبادت می‌کنم خواهید بود.

[بنابراین] آیین شما [که آن را برای خویش ساخته‌اید] برای خود‌تان باد و آیین من [که الله آن را بر من فرستاده است] برای خودم».

[ای پیامبر،] هنگامی ‌که یاری الله و پیروزی فرا رسد [و فتح مکه رخ دهد]،

و مردم را ببینی که گروه‌گروه در دین الله داخل می‌شوند.

پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از او آمرزش بخواه؛ همانا او بسیار توبه‌پذیر است.

بریده باد هر دو دست اَبولَهَب و هلاک باد خودش!

مال و ثروتش و آنچه به دست آورده بود، او را بی‌نیاز نساخت [و برایش سودی نبخشید].

به زودی به آتش شعله‌ور درخواهد آمد؛

و همسرش [اُمّ‌جمیل، آن] هیزم‌کش [آتش‌افروز نیز وارد آتش دوزخ می‌شود].

[در حالی که] طنابی از لیفِ خرما بر گردنش است.