وَيْلٌۭلِّكُلِّهُمَزَةٍۢلُّمَزَةٍ١

وای بر هر غیبت‌کننده [و] عیبجوی‌!

[همان] کسی که مال فراونی گرد می‌آورد و آن را بارها می‌شمارد.

گمان می‌کند که مالَش او را جاودانه می‌سازد.

هرگز چنین نیست [که او گمان می‌کند]؛ قطعاً در آتشِ درهم‌کوبنده انداخته خواهد شد.

و [ای پیامبر،] تو چه می‌دانی که آتشِ درهم‌کوبنده چیست؟

آتش برافروختۀ الهی است؛

[آتشی] که بر دل‌ها چیره می‌گردد [و می‌سوزانَد].

بی‌گمان، آن [آتش] بر آنان بسته شده [و از هر سو محاصره‌شان کرده] است.

[افروخته] در ستون‌های بلند است.