Melihat surah 52
Memuatkan pembaca Al-Quran...
At-Tur
.52
The Mount
الطور
وَٱلطُّورِ١
سوگند به کوه طور
وَكِتَـٰبٍۢمَّسْطُورٍۢ٢
و سوگند به کتاب نوشتهشده
فِىرَقٍّۢمَّنشُورٍۢ٣
در صحیفهای گشوده
وَٱلْبَيْتِٱلْمَعْمُورِ٤
و سوگند به «بیت المَعمور» [که فرشتگان در آن، به عبادت پروردگار مشغولند]
وَٱلسَّقْفِٱلْمَرْفُوعِ٥
و سوگند به [آسمان بلند، همان] سقف برافراشته [بر زمین]
وَٱلْبَحْرِٱلْمَسْجُورِ٦
و سوگند به دریای آکنده [از آب]
إِنَّعَذَابَرَبِّكَلَوَٰقِعٌۭ٧
که بیتردید، عذاب پروردگارت به وقوع خواهد پیوست؛
مَّالَهُۥمِندَافِعٍۢ٨
و هیچ بازدارندهاى ندارد.
يَوْمَتَمُورُٱلسَّمَآءُمَوْرًۭا٩
روزى كه آسمان به سختى در جنبش و اضطراب افتد
وَتَسِيرُٱلْجِبَالُسَيْرًۭا١٠
و کوهها با حركتى شدید روان شوند.
فَوَيْلٌۭيَوْمَئِذٍۢلِّلْمُكَذِّبِينَ١١
در آن روز، واى به حال تكذیبكنندگان!
ٱلَّذِينَهُمْفِىخَوْضٍۢيَلْعَبُونَ١٢
همان کسانی كه در بیهودهگویى، سرگرم بازىاند.
يَوْمَيُدَعُّونَإِلَىٰنَارِجَهَنَّمَدَعًّا١٣
روزى كه با خشونت به سوى آتش دوزخ رانده مىشوند.
هَـٰذِهِٱلنَّارُٱلَّتِىكُنتُمبِهَاتُكَذِّبُونَ١٤
[به آنان گفته میشود:] «این [همان] آتشی است که آن را دروغ میپنداشتید.
أَفَسِحْرٌهَـٰذَآأَمْأَنتُمْلَاتُبْصِرُونَ١٥
آیا این [آتش و عذاب] جادوست یا [هنوز هم آن را] نمیبینید؟
ٱصْلَوْهَافَٱصْبِرُوٓا۟أَوْلَاتَصْبِرُوا۟سَوَآءٌعَلَيْكُمْ ۖإِنَّمَاتُجْزَوْنَمَاكُنتُمْتَعْمَلُونَ١٦
به آتش درآیید [و بسوزید] كه شکیبایی و ناشکیباییِ شما [در برابر شعلههای سوزانش] برایتان یكسان است؛ تنها در برابر آنچه كردهاید، مجازات مىشوید».
إِنَّٱلْمُتَّقِينَفِىجَنَّـٰتٍۢوَنَعِيمٍۢ١٧
به راستی که پرهیزگاران در باغهای بهشت در ناز و نعمتند؛
فَـٰكِهِينَبِمَآءَاتَىٰهُمْرَبُّهُمْوَوَقَىٰهُمْرَبُّهُمْعَذَابَٱلْجَحِيمِ١٨
و از بخششهای [بیدریغِ] پروردگارشان و از اینكه از عذاب دوزخ نگاهشان داشته است شادمانند.
كُلُوا۟وَٱشْرَبُوا۟هَنِيٓـًٔۢابِمَاكُنتُمْتَعْمَلُونَ١٩
[به آنان گفته میشود:] «به پاداشِ کردارتان [در دنیا، اینک] گوارا بخورید و بیاشامید».
مُتَّكِـِٔينَعَلَىٰسُرُرٍۢمَّصْفُوفَةٍۢ ۖوَزَوَّجْنَـٰهُمبِحُورٍعِينٍۢ٢٠
در حالى كه بر تختهایى ردیفشده تكیه زدهاند و حور العین را به همسریِ آنان درمیآوریم.
وَٱلَّذِينَءَامَنُوا۟وَٱتَّبَعَتْهُمْذُرِّيَّتُهُمبِإِيمَـٰنٍأَلْحَقْنَابِهِمْذُرِّيَّتَهُمْوَمَآأَلَتْنَـٰهُممِّنْعَمَلِهِممِّنشَىْءٍۢ ۚكُلُّٱمْرِئٍۭبِمَاكَسَبَرَهِينٌۭ٢١
مؤمنانى كه فرزندانشان در ایمان پیرو آنان بودند، فرزندانشان را [نیز در بهشت] به آنان ملحق خواهیم كرد و از [پاداش] عملشان ذرهاى نمىكاهیم؛ چرا که [سرنوشتِ] هر كس در گرو دستاورد خودِ اوست [و گناه دیگری را به دوش نمیکشد].
وَأَمْدَدْنَـٰهُمبِفَـٰكِهَةٍۢوَلَحْمٍۢمِّمَّايَشْتَهُونَ٢٢
[در بهشت، از] هر نوع میوه و گوشتى كه بخواهند، پىدرپى در دسترسشان قرار مىدهیم.
يَتَنَـٰزَعُونَفِيهَاكَأْسًۭالَّالَغْوٌۭفِيهَاوَلَاتَأْثِيمٌۭ٢٣
در آنجا جامهای شرابى از دست یکدیگر مىگیرند كه نه موجب بیهودهگویى است و نه گناه؛
۞ وَيَطُوفُعَلَيْهِمْغِلْمَانٌۭلَّهُمْكَأَنَّهُمْلُؤْلُؤٌۭمَّكْنُونٌۭ٢٤
و نوجوانانى [که براى خدمت] پیرامونشان در رفت و آمدند، گویی [از زیبایی و سپیدرویی] همچون مرواریدى پنهان [در صدف] هستند.
وَأَقْبَلَبَعْضُهُمْعَلَىٰبَعْضٍۢيَتَسَآءَلُونَ٢٥
[بهشتیان] به یکدیگر روی میآورند [و] از [دنیا و احوال گذشتۀ] خود سؤال میکنند.
قَالُوٓا۟إِنَّاكُنَّاقَبْلُفِىٓأَهْلِنَامُشْفِقِينَ٢٦
میگویند: «ما در دنیا، در خانوادۀ خود [از عذاب الهی] میترسیدیم.
فَمَنَّٱللَّهُعَلَيْنَاوَوَقَىٰنَاعَذَابَٱلسَّمُومِ٢٧
الله [با نعمت اسلام] بر ما منت نهاد و ما را از عذاب سوزان [دوزخ] محافظت کرد.
إِنَّاكُنَّامِنقَبْلُنَدْعُوهُ ۖإِنَّهُۥهُوَٱلْبَرُّٱلرَّحِيمُ٢٨
ما در زندگی دنیا، همواره او را [عبادت میکردیم و به ربوبیت] میخواندیم. بیتردید، او نیکوکار مهربان است».
فَذَكِّرْفَمَآأَنتَبِنِعْمَتِرَبِّكَبِكَاهِنٍۢوَلَامَجْنُونٍ٢٩
[ای پیامبر، با آیات قرآن به مردم] اندرز بده که به لطف پروردگارت [تو برخلاف ادعای کافران،] نه كاهنى و نه مجنون.
أَمْيَقُولُونَشَاعِرٌۭنَّتَرَبَّصُبِهِۦرَيْبَٱلْمَنُونِ٣٠
آیا میگویند: «محمد شاعری است که منتظریم تا مرگش فرارسد [و از سخنانش رهایی یابیم]؟»
قُلْتَرَبَّصُوا۟فَإِنِّىمَعَكُممِّنَٱلْمُتَرَبِّصِينَ٣١
بگو: «منتظر [مرگِ من] باشید؛ من [نیز] با شما منتظر خواهم ماند [تا عذابتان را به چشم ببینم]».
أَمْتَأْمُرُهُمْأَحْلَـٰمُهُمبِهَـٰذَآ ۚأَمْهُمْقَوْمٌۭطَاغُونَ٣٢
آیا عقلهایشان به [بیان] این [سخنان باطل] حُكم مىكند یا [اساساً] مردمی سرکش هستند؟
أَمْيَقُولُونَتَقَوَّلَهُۥ ۚبَللَّايُؤْمِنُونَ٣٣
آیا میگویند: «[محمد] قرآن را جعل کرده است؟» [هرگز چنین نیست؛] بلکه [غرق در تکبرند که] ایمان نمیآورند.
فَلْيَأْتُوا۟بِحَدِيثٍۢمِّثْلِهِۦٓإِنكَانُوا۟صَـٰدِقِينَ٣٤
اگر راست مىگویند، سخنى مانند آن بیاورند.
أَمْخُلِقُوا۟مِنْغَيْرِشَىْءٍأَمْهُمُٱلْخَـٰلِقُونَ٣٥
آیا آنان از هیچ آفریده شدهاند یا خود آفرینندۀ خویشند؟
أَمْخَلَقُوا۟ٱلسَّمَـٰوَٰتِوَٱلْأَرْضَ ۚبَللَّايُوقِنُونَ٣٦
آیا آنان آسمانها و زمین را آفریدهاند؟ [نه،] بلکه آنان یقین ندارند [که الله آفرینندۀ مطلق است].
أَمْعِندَهُمْخَزَآئِنُرَبِّكَأَمْهُمُٱلْمُصَۣيْطِرُونَ٣٧
آیا گنجینههای [نعمت و هدایت] پروردگارت نزد آنان است؟ آیا [بر همه چیز] تسلط دارند؟
أَمْلَهُمْسُلَّمٌۭيَسْتَمِعُونَفِيهِ ۖفَلْيَأْتِمُسْتَمِعُهُمبِسُلْطَـٰنٍۢمُّبِينٍ٣٨
آیا نردبانى دارند كه [گفتار فرشتگان وحى را] به وسیلۀ آن مىشنوند؟ هر کس شنیده است، باید دلیلى روشن بیاورد.
أَمْلَهُٱلْبَنَـٰتُوَلَكُمُٱلْبَنُونَ٣٩
آیا الله فرزندان دختر دارد و شما پسر؟
أَمْتَسْـَٔلُهُمْأَجْرًۭافَهُممِّنمَّغْرَمٍۢمُّثْقَلُونَ٤٠
[ای پیامبر،] آیا پاداشی از آنان درخواست میکنی که [که از پرداخت آن در رنجند و هزینهاش] برایشان [گران و] سنگین است؟
أَمْعِندَهُمُٱلْغَيْبُفَهُمْيَكْتُبُونَ٤١
آیا از عالم غیب آگاهند و [خبرهاى نهان را] مینویسند؟
أَمْيُرِيدُونَكَيْدًۭا ۖفَٱلَّذِينَكَفَرُوا۟هُمُٱلْمَكِيدُونَ٤٢
آیا قصد نیرنگ [و نقشۀ پلیدی برایت] دارند؟ ولى کافران خود گرفتار نیرنگ [و تدبیر الهی] هستند.
أَمْلَهُمْإِلَـٰهٌغَيْرُٱللَّهِ ۚسُبْحَـٰنَٱللَّهِعَمَّايُشْرِكُونَ٤٣
آیا آنان معبودی غیر از الله دارند؟ الله از چیزهایی که [با او] شریک قرار میدهند پاک و منزه است.
وَإِنيَرَوْا۟كِسْفًۭامِّنَٱلسَّمَآءِسَاقِطًۭايَقُولُوا۟سَحَابٌۭمَّرْكُومٌۭ٤٤
[این کافران، حتی] اگر پارههاى از آسمان را نیز در حال سقوط ببینند، [باز هم ایمان نمىآورند و] مىگویند: «ابرى متراكم است».
فَذَرْهُمْحَتَّىٰيُلَـٰقُوا۟يَوْمَهُمُٱلَّذِىفِيهِيُصْعَقُونَ٤٥
پس آنان را [به حال خود] رها كن تا با روزِ موعودشان كه [با نخستین دمیدنِ صور] مدهوش مرگ میگردند، مواجه شوند.
يَوْمَلَايُغْنِىعَنْهُمْكَيْدُهُمْشَيْـًۭٔاوَلَاهُمْيُنصَرُونَ٤٦
روزى كه نیرنگشان سودمند نخواهد بود و [از هیچ سو] یارى نمیشوند.
وَإِنَّلِلَّذِينَظَلَمُوا۟عَذَابًۭادُونَذَٰلِكَوَلَـٰكِنَّأَكْثَرَهُمْلَايَعْلَمُونَ٤٧
ستمکاران [در دنیا نیز به دست مؤمنان] به عذاب دیگرى گرفتار خواهند شد؛ ولى بیشتر آنان نمىدانند.
وَٱصْبِرْلِحُكْمِرَبِّكَفَإِنَّكَبِأَعْيُنِنَا ۖوَسَبِّحْبِحَمْدِرَبِّكَحِينَتَقُومُ٤٨
[ای پیامبر،] در برابر حکم پروردگارت شکیبا باش؛ زیرا تو تحت نظر و حفاظت مایی؛ و هنگامی که [از خواب یا به قصد عبادت] برمیخیزی، پروردگارت را به پاکی ستایش کن.
وَمِنَٱلَّيْلِفَسَبِّحْهُوَإِدْبَـٰرَٱلنُّجُومِ٤٩
و [نیز در پاسى] از شب او را تسبیح بگوی [و نماز بگزار] و به هنگام افول ستارگان [در سپیدهدم نیز نماز صبح بگزار].
Akhir Surah
Tetapan
Theme
The system theme automatically adapts to your light/dark mode settings
Quran Font
4
Gaya Uthmani lalai Quran.com
Pratonton
بِسْمِ ٱللَّهِ
Qari
Paparan
Main balik
100%