وَٱلضُّحَىٰ١

سوگند به آغاز روز،

و سوگند به شب، هنگامی‌ که آرام گیرد

[که] پروردگارت تو را وانگذاشته و [بر تو] خشم نگرفته است.

و مسلماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است.

و به زودی پروردگارت به تو [و امت تو آنقدر] عطا خواهد کرد که راضی گردی.

آیا تو را یتیم نیافت، و پناه داد؟

و تو را [راه‌نایافته و] سرگشته یافت، و هدایت کرد.

و تو را فقیر یافت، و بی‌نیاز نمود.

پس [تو نیز] یتیم را میازار،

و [مستمندِ] نیازخواه را مران [و با او خشونت مکن]،

و نعمت‌های پروردگارت را بازگو کن [و سپاس گزار].