يَـٰٓأَيُّهَاٱلَّذِينَءَامَنُوا۟ٱجْتَنِبُوا۟كَثِيرًۭامِّنَٱلظَّنِّإِنَّبَعْضَٱلظَّنِّإِثْمٌۭ ۖوَلَاتَجَسَّسُوا۟وَلَايَغْتَببَّعْضُكُمبَعْضًا ۚأَيُحِبُّأَحَدُكُمْأَنيَأْكُلَلَحْمَأَخِيهِمَيْتًۭافَكَرِهْتُمُوهُ ۚوَٱتَّقُوا۟ٱللَّهَ ۚإِنَّٱللَّهَتَوَّابٌۭرَّحِيمٌۭ١٢

ای مؤمنان، از بسیارى از گمان‌ها بپرهیزید؛ چرا كه برخى از گمان‌ها گناه است؛ و دربارۀ یكدیگر تجسس و غیبت نكنید؛ آیا هیچ یک از شما دوست دارد كه گوشت برادرِ مرده‌اش را بخورد؟ [حتماً] از آن نفرت دارید، [غیبت نیز به همین زشتى است]؛ از الله پروا كنید كه الله توبه‌پذیرِ مهربان است.

ای مردم، ما شما را از [آمیزش] مرد و زنى آفریدیم و به تیره‌ها و قبیله‌های مختلف تقسیم كردیم تا یكدیگر را بازشناسید. بی‌تردید، بزرگوارترین شما نزد الله پرهیزگار‌ترینِ شماست؛ و الله [به آنچه می‌کنید] دانا و آگاه است.

اعراب [بادیه‌نشین، در حضور پیامبر] گفتند: «ایمان آورده‌ایم» [ای پیامبر، به آنان] بگو: «شما ایمان نیاورده‌اید؛ ولى بگویید: "اسلام آورده‌ایم"؛ و هنوز ایمان در قلب‌هایتان نفوذ نكرده است. اگر از الله و پیامبرش اطاعت كنید، از [پاداش] اعمال شما ذره‌ای نخواهد كاست. به راستی كه الله آمرزگارى مهربان است».

مؤمنان [حقیقی] كسانى هستند كه به الله و پیامبرش ایمان آورده‌اند و [لحظه‌ای در ایمانشان] تردید نكردند و با مال و جانشان در راه الله به مبارزه برخاستند؛ اینانند كه [در اعتقاد و عمل] صداقت دارند.

[ای پیامبر، به بادیه‌نشینان] بگو: «آیا می‌خواهید الله را از دین خویش آگاه كنید [که از عمق قلب ایمان آورده‌اید؟!] در حالى كه الله هر چه را که در آسمان‌ها و زمین است مى‌داند؛ و الله به هر چیزى آگاه است».

آنان بر تو منت مى‌نهند كه اسلام آورده‌اند؛ بگو: «منتِ اسلامِ خویش را بر من نگذارید؛ بلكه اگر [در ابراز ایمان] صداقت دارید، این الله است كه بر شما منت دارد كه شما را به سوى ایمان هدایت نموده است».

بی‌تردید، الله اسرار آسمان‌ها و زمین را مى‌داند و به آنچه مى‌كنید بیناست.