عَلَىٱلْأَرَآئِكِيَنظُرُونَ٣٥

بر تخت‌های [آراسته نشسته و به نعمت‌های الهی که برترین آنها، رؤیت وجه گرامی الله است] می‌نگرند.

آیا کافران [با چشیدن عذاب،] جزای آنچه را که می‌کردند دریافت نموده‌اند؟

آنگاه ‌که آسمان شکافته شود،

و به [فرمان] پروردگارش گوش فرا دهد [و تسلیم شود]؛ و سزاوار است [که چنین کند]،

و آنگاه ‌که زمین گسترده [و هموار] شود،

و هر چه را درون خود دارد، بیرون ریزد و تهی گردد،

و به [فرمان] پروردگارش گوش دهد [و تسلیم شود]؛ و سزاوار است [که چنین کند].

ای انسان، بی‌گمان، تو در راه [رسیدن به] پروردگارت سخت تلاش و کوشش می‌کنی؛ پس او را ملاقات خواهی کرد.

و اما کسی ‌که نامۀ [اعمال او] به دست راستش داده شود،

به زودی به حسابی آسان، محاسبه می‌شود.

و شادمان به سوی خانواده‌اش بازمی‌گردد؛

و اما کسی ‌که نامۀ [اعمال او] از پشت سرش به او داده شود.

به زودی نابودیِ خود را خواهد ‌طلبید

و به [آتش] جهنم شعله‌ور در خواهد آمد.

بی‌گمان، او در [دنیا به خاطر گناهانش،] در میان خانوادۀ خود شادمان بود.

او گمان می‌کرد که هرگز [به نزد الله] بازنخواهد گشت.

آری؛ همانا پروردگارش از حال وی آگاه بود.

به شفق سوگند می‌خورم،

و سوگند به شب و آنچه را فرو می‌پوشد

و سوگند به ماه چون [فروغش] کامل شود

که قطعاً مراتب و حالات مختلفی را یکی پس از دیگری [در مسیر زندگی دنیوی] طی خواهید کرد.

آنان را چه شده که ایمان نمی‌آورند؟

و [چرا] هنگامی‌ که قرآن بر آنان تلاوت می‌شود سجده نمی‌کنند؟

بلکه کسانی‌ که کافر شدند، پیوسته [آیات الهی را] تکذیب می‌کنند.

و الله به آنچه در دل پنهان می‌دارند، دانا‌تر است.

پس [ای پیامبر،] آنان را به عذابی دردناک بشارت ده؛

مگر کسانی که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته انجام داده‌اند، که پاداشی بی‌منّت و پیوسته برایشان است.