إِذَاٱلسَّمَآءُٱنفَطَرَتْ١

آنگاه ‌که آسمان شکافته شود،

آنگاه ‌که ستارگان پراکنده شوند [و فرو ریزند]،

و آنگاه ‌که دریا‌ها [به هم آمیزند و لبریز و] روان گردند،

و آنگاه ‌که قبرها [برای براگیختن مردگان] زیر و رو شود،

[در آن هنگام،] هر کس می‌داند چه چیزهایی را پیشاپیش فرستاده و چه چیزهایی را واپس نهاده [و بر جای گذاشته است].

ای انسان، چه چیزی تو را [نسبت] به پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته است؟

آن [پروردگاری] که تو را آفرید، سپس به تو سر و سامان داد و آنگاه تو را متعادل و متناسب کرد.

و به هر شکلی [و صورتی] که خواست، تو را ترکیب نمود.

هرگز چنین نیست [که شما گمان می‌کنید]؛ بلکه شما [روز] جزا را تکذیب می‌کنید.

و بی‌گمان، نگهبانانی [از فرشتگان] بر شما گمارده شده‌اند.

که نویسندگانی بزرگوارند؛

آنچه را انجام می‌دهید، می‌دانند [و اعمال نیک و بد شما را ثبت می‌کنند].

مسلماً نیکوکاران در نعمت[های بهشت] هستند.

و یقیناً بدکاران در [آتش] جهنمند.

روز جزا به آن درمی‌آیند [و می‌سوزند]

و هرگز آنان از آنجا به دور و [در امان] نباشند.

و تو چه ‌دانی که روز جزا چیست؟

باز تو چه می‌دانی که روز جزا چیست؟

روزی‌که هیچ کس قادر به انجام کاری برای دیگری نیست؛ و در آن روز، حکم [و فرمان،] از آنِ الله است.