وَوَهَبْنَالَهُۥٓأَهْلَهُۥوَمِثْلَهُممَّعَهُمْرَحْمَةًۭمِّنَّاوَذِكْرَىٰلِأُو۟لِىٱلْأَلْبَـٰبِ٤٣

Katımızdan bir rahmet ve akıl sahiplerine bir öğüt olmak üzere, ona tekrar ailesini ve geçmiş olanlarla bir mislini daha vermiştik.

"Ey Eyyub! Eline bir demet sap alıp onunla vur, yeminini bozma" demiştik. Doğrusu Biz onu sabırlı bulmuştuk. Ne iyi kuldu, daima Allah'a yönelirdi.

Güçlü ve anlayışlı olan kullarımız İbrahim, İshak ve Yakub'u da an.

Biz onları ahiret yurdunu düşünen, içten bağlı kimseler kıldık.

Doğrusu onlar katımızda seçkin, iyi kimselerdendirler.

İsmail'i, Elyesa'ı, Zülkifl'i de an. Hepsi iyilerdendir.

İşte bu güzel bir anmadır. Doğrusu Allah'a karşı gelmekten sakınanlara güzel bir gelecek vardır.

Kapıları onlara açılmış Adn cennetleri vardır.

Orada tahtlara yaslanmış olarak türlü meyveler ve içecekler isterler.

Yanlarında, gözlerini eşlerine dikmiş yaşıt güzeller vardır.

İşte bu hesap günü için, size söz verilenlerdir.

Doğrusu, verdiğimiz bu rızıklar tükenecek değildir.

Bu böyle; ama azgınlara kötü bir gelecek vardır.

Cehenneme girerler; ne kötü bir konaktır!

İşte bu kaynar su ve irindir, artık onu tatsınlar.

Bunlara benzer daha başkaları da vardır...

(İnkarcıların ileri gelenlerine denir ki;) "İşte şunlar sizinle beraber girecek olanlardır." (Derler ki;) "Onlar rahat yüzü görmesin. Behemehal ateşe gireceklerdir"

(Onlara uyanlar;) "Hayır, asıl siz rahat yüzü görmeyin; bunu başımıza getiren sizsiniz; ne kötü bir duraktır!" derler.

"Rabbimiz! Bunu kim başımıza getirdiyse, ateşte onun azabını kat kat artır" derler.